Alle voortzetting is moeilijk

Beginnen met een blog valt wel mee, maar na een tijdje val je in herhalingen. Vandaar de aanhef: alle voortzetting is moeilijk. En zojuist zag ik dat ik een stukje uit oktober verleden jaar niet gepubliceerd had. Stond kant en klaar te wachten op die éne muisklik. Ook niet zo'n handige voortzetting. Sinds dat stukje hebben we weer nieuw truukjes bij geleerd, of meer handigheid opgedaan met ons inmiddels bekende zaken. Titanium draaien is nog geen gemeengoed, maar we schrikken er niet meer zo van. De eerste, bijna onmogelijk geachte, productjes in Hastelloy bleken nou niet direct een eitje, maar uiteindelijk best goed te doen. En zo maak je na ruim 50 jaar draaien nog vorderingen in onze automatendraaierij. En of dat automatendraaien nu snel opgevolgd zal worden door 3D printen? Ondanks de opkomst van 3D printen zou het me verbazen. Heel complex werk misschien, of werk met holtes, bijvoorbeeld om gewicht te besparen. De laatste keer dat ik vergeleken heb was een 3D printer duurder en trager dan een verspanende machine. Voor relatief eenvoudige producten, dat wel. Nou vind ik onze machines, met tot 7 gestuurde assen al behoorlijk complex, maar op "wereldschaal" valt dat reuze mee. We hebben per bewerkingskant meestal maar één gereedschapshouder in actie (twee kan wel, maar is meestal gewoon niet praktisch), en de bewerkingen zijn best wel recht toe, recht aan. Het doet er niet toe of de beitel rechtdoor gaat, of een fraaie gebogen baan aflegt, zolang de beitelpunt maar bij het materiaal kan komen. Dus verbogen en verborgen holtes, dat kan niet zo simpel op een verspanende (draai) machine. Wij maken dus enkel eenvoudige producten, maar is eenvoud nou niet een kenmerk van het ware? Zolang ontwerpers naar eenvoud streven (door lage prijzen ingegeven) zullen verspanende (draai) bewerkingen blijven lonen.

goede voornemens

Ik doe niet zo veel aan goede voornemens. Ooit heb ik mij, met Nieuwjaar, één goed voornemen voorgenomen: GEEN goede voornemens meer, en daar heb ik mij, al jaren, uitstekend aan kunnen houden.

Maar dat betekent natuurlijk niet dat je alles zomaar kunt laten lopen. Eenmaal ingezette acties moeten wel een vervolg krijgen, en het werk moet gewoon doorgaan. Nou, het werk is ook door en voor- gegaan, en al met al is de Blog er lelijk bij ingeschoten.

Noem het geen voornemen, maar een intentie. Ik wil het automatendraaiwerk blog weer vaker bijwerken. Die intentie had ik in 2010 ook, en dat is me niet helemaal gelukt. Het hiaat is zo groot dat ik er bij tijd en wijle al op aangesproken wordt dat er niets nieuws meer verschijnt.

Mijn Blog voorziet dus ergens in een behoefte. En dat stimuleert en motiveert om er mee verder te gaan. Ik heb (in oktober 2009!) al een lijstje met onderwerpen gemaakt, dat ik inmiddels leuk kan aanvullen. En zo gaan we weer verder vanaf waar we gebleven waren.

Het automatendraaiwerk blog, over de seriematige verspanende productie van rotatie symmetrische industriële onderdelen, gaat dus weer voortgezet worden (hoop ik).