De draad kwijt,

Ik kom, eigenlijk een beetje verbaasd, tot de conclusie dat ik mijn weblog schromelijk verwaarloosd heb. Als de regelmaat er eenmaal uit is (en dat is hij al sinds de vakantie periode) wordt het heel makkelijk om hele grote gaten te laten vallen. En omdat de routine er uit is wordt het ook steeds lastiger om met onderwerpen voor stukjes te komen. Meestal gaat dat vrij associatief, en tijden of na het typen van de ene bijdrage maak ik alvast aantekeningen over de mogelijke onderwerpen van volgende bijdragen. Omdat ik al een tijdje geen Blog bijgehouden heb, zijn er dus ook geen onderwerpen voorhanden. Terwijl ik over automatendraaiwerk nog lang niet uitgeschreven ben. Ik bende draad een beetje kwijt, en om de draad weer op te pakken ga ik me om te beginnen verdiepen in schroefdraad. Want als je tegen draaiers ‘draad’ zegt, denken ze toch eerder aan zaken als spoed en flankenmiddellijn dan aan garens, de kleur of dernier getal. Producten met schroefdraad draaien is één van de oudste toepassingen van draaiwerk. De Engelse benaming voor een draaiautomaat is dan ook screw machine. Dat zijn dus de machines waar je schroeven mee maakt. Dat het merendeel van de draaiautomaten al vanaf de begindagen andere dingen staat te draaien is daarbij even niet belangrijk. Een deel van onze curven gestuurde draaiautomaten is zelfs niet eens in staat om zonder grote kunstgrepen een fatsoenlijke schroefdraad te maken. Stof te over dus, en vanaf binnenkort is er op deze plek weer een frequente (ik mik op tenminste wekelijkse) update van het automatendraaiwerk blog.

aan de rol

Aan de rol,

Eén van de meest voorkomende bewerkingen bij het automatendraaiwerk is het maken van schroefdraden. Dat kan zowel een inwendige als een uitwendige schroefdraad zijn.
Onder andere vanwege die schroefdraden wort automatendraaiwerk wel eens (oneerbiedig) met bouten en moeren fabricage vergeleken. Bij schroefdraden denken we onder anderen aan tappen, snijmoeren, wringijzers en draadsnijplaten. Daarnaast kun je schroefdraden ook maken door te frezen, of met een ‘springkop’.
Al deze methoden hebben hun toepassingsgebied en hun voordelen, maar ze kennen ook nadelen. Het belangrijkste nadeel is dat de het snijdende bewerkingen zijn, waardoor de structuur van het materiaal verstoord wordt. Iedere snede maakt (microscopische) ‘littekens’, die ieder weer het begin van een (haar) scheur kunnen zijn.

Er is een hele simpele, en ook snelle, methode die dit nadeel niet heeft: draadrollen.

Bij draadrollen wordt het materiaal vervormd tot de juiste (schroefdraad) vorm ontstaat. Dit gebeurt door twee of drie rollen, waar het gewenste (schroefdraad) profiel in zit, en deze als het ware in het uitgangsmateriaal ‘afdrukken’. En zo kun je niet alleen schroefdraden maken, maar ook allerlei andere profielen, of juist perfect gladde oppervlakken.
En voor (kleine) inwendige schroefdraden zijn er roltappen, die op het zelfde vervormende principe werken, en als groot voordeel nooit last van hun eigen spanen hebben (de meeste tappen breken door vastlopen in hun eigen spaan als ze het gat weer uit gaan)

Doordat het materiaal vervormd wordt is het gevormde (schroefdraad) oppervlak gladder, slijtvaster en sterker dan met een verspanende (snijdende) productie methode mogelijk is. En de maatvastheid is uitstekend. Gladrollen kan in sommige toepassingen harden en slijpen vervangen, want het gevormde oppervlak is dichter, en daardoor slijtvaster den voor het rollen.

Gelukkig heeft draad en gladrollen ook zijn nadelen, anders zou het te mooi zijn.
En dat lijkt me weer een leuk onderwerp voor de volgende keer.